رستای، برای رَستن ازدیروزِ خودمان و هر نوع محدودیت یادگیریدیروزِ خودمان

شاید همه‌چیز از یک سؤال شروع شد: اگر ما با هم تفاوت‌هایی داریم، چرا باید مجبور باشیم شبیه هم آموزش ببینیم؟

علایق ما متفاوت است، یکی با یک مثال یاد می‌گیرد، دیگری با تجربه؛ یکی فردی، یکی با بحث و کار گروهی، یکی سریع‌تر پیش می‌رود و دیگری فقط به کمی زمان و یک مسیر متفاوت نیاز دارد. این سؤال ۱۴ سال با ما ماند و کم‌کم به رؤیای رستای تبدیل شد:

ساختن جایی که آموزش خودش را با هر آدم تطبیق دهد؛ جایی که هوش مصنوعی کنار معلم بایستد، هر یادگیرنده یک هم‌درس همیشه‌همراه داشته باشد، مسیر یادگیری‌اش از علاقه‌ها و توانایی‌های خودش شکل بگیرد و از یادگیری‌اش در زندگی استفاده کند و لذت ببرد. رؤیایی که از چند نفر شروع شد و امروز ۲۸ نفر برای ساختنش کنار هم هستیم؛ با یک هدف ساده اما بزرگ:

اینکه فرصت خوب یاد گرفتن به جغرافیا، امکانات یا توان مالی محدود نباشد و هیچ‌کس فکر نکند «نمی‌تواند یاد بگیرد»؛ شاید فقط هنوز راه خودش را پیدا نکرده باشد.